۱۲ دی ۱۳۹۱ ه‍.ش.

مصاحبه با آقای وحید فریدونی


راننده اخراجی شرکت واحد و عضو سندیکای رانندگان شرکت واحد تهران و حومه

- با سلام و تشکر از این که در این مصاحبه شرکت کرده اید. شنیده ایم شما اخیرا اخراج شده اید در صورت امکان علت آن را توضیح دهید؟
من سخنم را با این مساله آغاز می کنم که حق خواهی و حق طلبی متاسفانه در کشور ما بهای سنگینی دارد. فعالان کارگری (که تعدادشان نسبت به کل کارگران زیاد نیست) همواره به خاطر آن که خواهان حق و حقوق کارگران هستند، مورد تهاجم عوامل کارفرمایان قرار می گیرند و حتا به خاطر آن که از حق و حقوق قانونی کارگران دفاع می کنند و همان حقوق مطرح در قانون را می خواهند، باز هم در هر فرصتی مورد حمله و تحت ستم نهادهای وابسته به کارفرمایان قرار می گیرند.
در پرونده سازی برای من، مشکل از آن جا آغاز شد که پیگیر اجرای ماده 52 قانون کار شدم . ماده ی 52 قانون کار در مورد مزایای شغلی سخت و زیان آور است. این ماده دو تبصره دارد که تبصره ی 2 آن آیین نامه ی 20 بندی برای دریافت مزایای سختی و زیان آور شغلی در نظر گرفته که بند 18 آن کمیته ای شامل 14 نفر است که با حداقل 7 عضو می تواند تشکیل شود. لازم به ذکر است که این کمیته از زمان تصویب قانون کار توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام هنوز اجرایی نشده است. با اداره ی کار و امور اجتماعی استان در این مورد مکاتباتی داشتم که مراحل آخر خود را طی می کند. در طی این پیگیری ها برای اجرای این ماده در شرکت واحد بارها از سوی مدیران تهدید شدم که:" بهای این پیگیری هایت را پرداخت خواهی کرد."
در ضمن این پیگیری ها بود که پرونده ای برای این جانب درست کردند که به تعمیر موتور یک اتوبوس مربوط می شد. در این پرونده من متهم به اهمال کاری در نگهداری از اتوبوس شدم.
در مورخ 14 خرداد 91 به دلیل افتادن تمسه پروانه و جوش آوردنِ اتوبوسِ شماره 32787 با امداد شرکت تماس داشتم. اتوبوس به تعمیرگاه اعزام شد که پس از چند روز اعلام شد موتور آن کاملا گیرپاژ کرده و باید تعمیر اساسی شود. در تاریخ 6 تیر ماه اتوبوس از تعمیرگاه خارج شد. در تاریخ ده تیر همراه با راننده اصلی و چند نفر دیگر از همکاران مشاهده شد که موتور اتوبوس اصلا باز نشده است. چون آثاری از آچار بر روی پیچ ها نبود و گل و لای و جرم روی موتور شسته نشده بود. در تاریخ 11 تیر همراه با آقایان صالح آبادی (رییس حراست) نیسانی( مدیر سامانه یک) و مسئول واحد فنی آقای ذوالقدر همگی ناظر به باز نشدن موتور بودند، متنی را که همکاران به عنوان شاهد امضا کرده بودند به مدیریت آقای سنندجی ارائه دادم. لازم به ذکر است که یکی از افراد امضاکننده آقای حسین رحیمی از اعضای اصلی شورا می باشد. چون مجموعه تعمیرگاه و مدیریت زیر سوال رفت متاسفانه علیه این جانب جبهه واحدی تشکیل شد. چنانکه عکسی که در هنگام بازدید افراد ذکر شده از موتور اتوبوس گرفته شده بود، توسط حراست از دوربین پاک شد و هر کدام خلاف واقع حرف زدند. در نتیجه سه بار کمیسیون نتوانست مدرکی دال بر تعمیر اتوبوس ارائه دهد که در آخرین کمیسیون خسارت از مبلغ سه میلیون و چهارصد هزار تومان به 300 هزار تومان کاهش داده شد که اینجانب قبول نکردم.
- پرونده ی اخراج شما در چه وضعیتی قرار دارد و برای پیگیری آن تا به حال چه اقداماتی انجام داده اید؟
هيات تشخيص حكم به اخراج داده با توجه به اين كه نظريه مثبت شورا كه طبق ماده 27 قانون كار و تبصره 2 بايد نظر شورا قبل ازحكم كميته انضباطي باشد. در صورتي كه در پرونده ي من نبوده است و حتا هيات تشخيص گفته است كه اگر مدارك لازم را نياورند حكم به بازگشت به كار مي دهند. در حالي كه آن ها نتوانستند مدارك لازم را ارائه دهند، اما به نظر مي آيد كه با اعمال نفوذ حكم اخراج را داده اند.
علاوه بر آن در هيات حل اختلاف مداركي را ارائه دادم كه نشان مي داد تا افرادي كه در ذيل حكم شورا را امضا كرده اند قبل از آن كه به عضويت شورا انتخاب شوند اين حكم را امضا كرده اند كه اين يك تخلف محسوب مي شودو
مطابق ماده 20 آيين نامه انتخابات شوراها، بايد نام اعضاي شورا در وزارت كار ثبت شده باشد تا شخصيت حقوقي داشته باشند درحالي كه چنين امري صورت نگرفته است و افرادي كه زير حكم اينجانب را امضا كرده اند به عنوان عضو شورا داراي شخصيت حقوقي نبوده اند.
- آیا موارد دیگری هم بوده است که رانندگان شرکت واحد آن را پیگیری کرده باشند و خواهان حقوق خود شوند.
مورد دیگری که ما با مراجعه حضوری نزد مدیریت آن را پیگری کرده ایم، مربوط به کسر 3 درصد حقوق کارکنان به اضافه معادل آن و واریز به صندوق ذخیره شهرداری از تاریخ 87 است که متاسفانه فقط 6 ماهه دوم سال 90 واریز شده است که صندوق بابت واریز مبلغ یاد شده سود روز شمار پرداخت می کند. پیگیری ما آن بود که این مبلغ هنگفت در چه حسابی بوده و سود آن چه شده است؟
- اگر ممکن است در مورد خواسته های دیگر رانندگان که منجر به تجمع 200 نفره آنان جلوی شورای شهر شده هم توضیحی بدهید؟
اعضای فعال سندیکا به همراه عده ای از نمایندگان در یک سال اخیر پیگری رفع تبعیض در مورد پرداخت حقوق به کارکنان شهرداری بودیم که از آن جمله شهرداری و مسئولان آن، بارها اعلام کرده اند كه شرکت واحد زیر مجموعه آن است. در نتیجه باید از امکانات و مزایای شهرداری بهره مند شوند. درهمین رابطه فعالان کارگری در شرکت واحد طوماری را امضا کردند که با امضای چند هزار نفر از کارکنان این شرکت تسلیم مقامات شهرداری شد و در آن خواستار یکسان شدن حقوق و مزایای کارکنان شرکت واحد با سایر پرسنل شهرداری شدند. از جمله ده درصد افزایش دستمزد که بیش از سه سال است که کارکنان شهرداری از آن برخوردار شده اند. و حق مسکن چند صد هزار تومانی و پاداش آخر هر شش ماه می باشد. بارها با مسئولان شهرداری نامه نگاری شده است در حدود ده ماه پیگیری مستمر اعضای فعال سندیکا باعث شد شهرداری از اصول غیر قانونی خود عقب نشینی کند.
- آیا تجمع 200 نفره هم در این رابطه بود؟
این تجمع مربوط به کل خواسته های کارگران شرکت واحد می شد.در تاریخ 12 تیر ماه عده ای از رانندگان با تجمع در ساختمان 1888 خواهان پاسخ گویی مسئولان شرکت واحد به خواسته های خودشان بودند.
- آينده سنديكاي شركت واحد را چگونه ارزيابي مي كنيد؟
سنديكا ديگر يك فرد يا چند نفر نيستند. بلكه خواسته هاي سنديكاي واحد در ميان رانندگان همگاني شده است و بخش وسيعي از اين كارگران با حقوق كارگري و قوانين كار آشنا هستند. چيزي كه قبل از ايجاد سنديكا وجود نداشت. در نتيجه ديگر امروز نمي توان سنديكا را با دستگيري و يا اخراج چند نفر متوقف كرد.
امروزه ديگر نمي توان رانندگان واحد را مجبور كرد كه به افراد خاصي براي نمايندگي شورا و غيره راي دهند. همه ي اين ها كار سنديكا است. امروز سنديكا در شركت واحد نهادينه شده است.
- به طور كلي چشم انداز زندگي كارگران و مطالبات آنان را چگونه مي بينيد؟
امروزه بسياري از كارگران نسبت به گذشته آگاه شده اند. تعداد قابل توجهي از كارگران به حقوق صنفي و قانوني خود آشنا هستند و مي توانند از حقوق خود دفاع كنند. در گذشته شوراهاي اسلامي و حراست در تمام اركان هاي دولتي و خصوصي به گونه اي رفتار مي كردند كه كارگران از آن ها وحشت داشتند. ولي امروزه در ميان تعداد قابل توجهي از كارگران اين ترس فرو ريخته است. شايد زماني اگر كسي به حراست احضار مي شد ديگران از او فاصله مي گرفتند ولي امروز در ميان كارگران چنين امري نيست كسي كه به حراست احضار مي شود شايد محبوب تر هم باشد. هر چند نمي توان منكر شدكه هنوز اكثريت كارگران به دنبال همان افزايش حقوق و بهتر شدن وضع زندگي شان هستند و كمتر به مسايل صنفي و هم بستگي كارگري و ضرورت ایجاد تشکل مستقل مي انديشند. اما اين افراد هر روز در حال كاهش هستند و بر عكس افراد آگاه در ميان كارگران رو به افزايش هستند.
- به نظر شما چرا مسئولان در پاسخگویی به خواست کارگران اهمال می کنند و حاضر نیستند به خواسته های قانونی و حقوقی کارگران تن دهند.
در وهله ی اول منافع خودشان درخطر می افتد. لازم است یادآور شویم که اکثر مدیران و مسئولان در نوع مدیریت خود فقط تعدیل در هزینه ها را درنظر می گیرند و هیچ ارزشی برای نیروی انسانی قائل نیستند. چون یا اعتقادی به آن ندارند یا اصولا دانش آن را ندارند.
دوم آن که پیروی از قانون، یعنی تشکل های مستقل و نظام مند شدن روابط کارگری و کارفرمایی ،تا جایی که حداقل به اصول برابری بین کارگر و کارفرما برسیم ، باید تداوم یابد. در صورتی که مسئولان خواهان نگاه از بالا به کارگر می باشند و کارگر را به مثابه برده می بینند. اینان همان سرمایه داران قرون گذشته اند که برده داری را رواج می دادند و امروز فقط لغت برده از بین رفته و لفظ کارگر را جانشین آن کرده اند.

هیچ نظری موجود نیست: